dnd, d&d dungeons and dragons
 
Olejów na Podolu
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Strona główna ˇ Artykuły ˇ Galeria zdjęć ˇ Forum strony Olejów ˇ Szukaj na stronie Olejów ˇ Multimedia
 
isa, dnd.rpg.info.pl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Nawigacja
Strona główna
  Strona główna
  Mapa serwisu

Olejów na Podolu
  Artykuły wg kategorii
  Wszystkie artykuły
  Galeria zdjęć
  Pokaz slajdów
  Panoramy Olejowa 1
  Panoramy Olejowa 2
  Panoramy inne
  Stare mapy
  Stare pocztówki Olejów
  Stare pocztówki Załoźce
  Stare pocztówki inne
  Stare stemple 1
  Stare stemple 2
  Multimedia
  Słownik gwary kresowej
  Uzupełnienia do słownika
  Praktyczne porady1
  Praktyczne porady2
  Archiwum newsów
  English
  Français

Spisy mieszkańców
  Olejów
  Trościaniec Wielki
  Bzowica
  Białokiernica
  Ratyszcze
  Reniów
  Ze starych ksiąg

Literatura
  Książki papierowe
  Książki z internetu
  Czasopisma z internetu

Szukaj
  Szukaj na stronie Olejów

Forum
  Forum strony Olejów

Linki
  Strony o Kresach
  Inne przydatne miejsca
  Biblioteki cyfrowe
  Varia
  Nowe odkrycia z internetu

Poszukujemy
  Książki

Kontakt
  Kontakt z autorami strony

 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Olejów na Podolu
Aktualnie na stronie:
Artykułów:1280
Zdjęć w galerii:1707

Artykuły z naszej strony
były czytane
3418470 razy!
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 

ZAŁOZIECCY KAPŁANI W XIX WIEKU




W niniejszym artykule zgromadziliśmy nazwiska XIX-wiecznych załozieckich księży wyznania rzymsko-katolickiego. Natrafiliśmy na nie w starych księgach kościelnych i dawnych gazetach. Lata ich pracy duszpasterskiej nie zawsze są kompletne. Jedynie takie, jakie udało się potwierdzić w naszych źródłach. Prawdopodobnie nie są tu wszyscy, bo niektóre roczniki starych ksiąg były niedostępne. Przy niektórych osobach z listy udało się dodać jakieś dodatkowe informacje. W przypadku sześciu proboszczów cennym źródłem była książeczka o Załoźcach, autorstwa zakonnika z Podkamienia, ojca Sadoka Barącza. Informacje o księżach wikariuszach zaczerpnęliśmy ze schematyzmów kościelnych, a także ze starych gazet. Niestety, tych źródeł było bardzo mało. Najstarszy schematyzm archidiecezji lwowskiej, do którego mieliśmy dostęp, pochodził z 1905 roku i opisywał stan na rok poprzedni, czyli 1904. Wielu nazwisk tam nie odnaleźliśmy. Być może ktoś z tych księży w roku 1904 przebywał w innej diecezji (np. za granicą). Większość nieobecnych zapewne jednak już nie żyła.

Wymienieni tutaj księża są nie tylko związani z Załoźcami. Ale także z Trościańcem Wielkim, Milnem, Reniowem, Ratyszczami, Białogłowami itd. Z wszystkimi miejscowościami wchodzącymi wtedy w sklad parafii załozieckiej. Bo przez większość XIX wieku w wioskach tych nie było jeszcze polskich kościołów i cmentarzy. Więc nasi Przodkowie byli chrzczeni i brali śluby w kościele w Załoźcach. I tam też, na załozieckim cmentarzu parafialnym, znajdowali swoje ostatnie miejsce spoczynku. W wędrówce przez życie towarzyszyli im załozieccy kapłani.

Wspomnienia o nich już niestety odeszły, razem z naszymi Przodkami. Było wśród nich na pewno wielu ludzi wybitnych. Niestety, nawet nie mamy gdzie o tym przeczytać. Źródeł pisanych jak dotąd trafiło się niewiele. Na razie rysują się trzy duże postacie. Wybitni kaznodzieje, wykształceni ludzie, w swoich czasach bardzo zasłużeni dla Kościoła - księża Antoni Krechowiecki i Zenon Lubomęski. Oraz szczególnie zasłużony dla Załoziec - i na pewno dla naszych przodków z Trościańca, Milna, Reniowa czy innych wiosek - ksiądz Wenanty Pielecki. Za probostwa księdza Pieleckiego rozpoczęła się budowa polskich kaplic w wioskach Trościaniec Wielki i Milno. Powstawały także szkoły ludowe, prowadzono kursy rolnicze. Budziła się polska świadomość, powstrzymane zostało "ruszczenie się" polskich rodzin w wioskach z przewagą ludności rusińskiej (np. Białogłowy czy Ratyszcze). Wspólnym staraniem duchownych obu obrządków starano się wyrugować pijaństwo i podnieść kulturę materialną chłopów podzałozieckich wiosek. Walka z pijaństwem nie do końca się powiodła, ale pszczelarstwo, sadownictwo, nowe odmiany zwierząt hodowlanych przyjęły się na stałe. Nabyte na kursach rolniczych umiejętności były potem przekazywane z pokolenia na pokolenie, aż do II wojny światowej. Dla wielu rodzin (jak np. przodków piszącego te słowa - rodziny Dajczaków z Bzowicy) przyniosło to znaczne polepszenie bytu materialnego, przerwane przez I wojnę światową.

Niniejszy artykuł został uaktualniony w lutym 2014 roku.




PROBOSZCZOWIE:



(Załoźce. Skreślił Ks. Sadok Barącz. W Poznaniu. Czcionkami i w komisie W. Simona, 1889)

1) Świeżawski Antoni, "niegdyś zakonu OO. Pojarów, potém proboszcz w Załoźcach, pilnie popierał sprawy kościoła swego. Jest o nim wzmianka w aktach fundacyjnych, w r. 1794 i w r. 1801."

2) Baranowski Michał, "urodzony 1769 r., na kapłana wyświęcony 1798 roku. Był kooperatorem w Brodach, proboszczem w Załoźcach, od r. 1806 aż do r. 1826."

Z załozieckich ksiąg kościelnych:
26 października 1817 ksiądz Michał Baranowski był ojcem chrzestnym przy chrzcie Teresy Senickiej, córki trościanieckiego ekonoma Stegana Senickiego i Agaty z domu Rehan. Matką chrzestną dziewczynki była Marianna Tańska, żona dyrektora fabryki z Biłki(?). Chrztu udzielał ks. Jan Raffacz, wikariusz rzymsko-katolicki w Załoźcach.

3) Gorecki Mikołaj, "urodzony 1761 roku, wyświecony na kapłana r. 1786. Był proboszczem w Toporowie 1806 r. proboszczem w Busku oraz dziekanem 1817. Na proboszcza do Załoziec przybył 1827 roku. Umarł dnia 27 Czerwca 1830 roku. Po nim przez dwa lata był administratorem parafji Ks. Ignacy Ignatowicz."

W roku 1830, za księdza administratora Ignatowicza, do załozieckiej parafii rzymskokatolickiej należało 4.670 "dusz", czyli wiernych. Z tego 1.036 z samego miasteczka Załoźce i 3.634 z wchodzących w skład parafii wiosek.

4) Andrzejowski Maciej, "urodzony w roku 1800, wyświęcony na kapłana 1824 roku, przyszedł na proboszcza do Załoziec 1833 roku. Postać wspaniała, wyśmienitém zdrowiem obdarzona, każdemu imponowała. Głosem silnym a dźwięcznym sprawował usługi duchowne. Był téż dziekanem brodzkim. Człowiek niezmiernie przyjacielski, a mowny. Około roku 1848 przeniósł się na proboszcza do Buczacza, gdzie dosłużył się rangi assesora Kosystorskiego, tudzież honorowe mieszczaństwo tegoż miasta było mu nadane. Umarł tamże 26 grudnia 1879 r."

Podpis księdza Macieja Andrzejowskiego
na dokumencie z 1836 roku.


Załoźce 1836
(kliknij żeby obejrzeć)


Z załozieckich ksiąg kościelnych:
16 lipca 1834 ksiądz proboszcz Maciej Andrzejowski był ojcem chrzestnym przy chrzcie Henryki Marii Soleckiej, córki trościanieckiego ekonoma Andrzeja Soleckiego i Agnieszki z domu Ładunik. Matką chrzestną dziewczynki była siostra Karolina Koluszanka, przełożona Sióstr Miłosierdzia w Załoźcach. Chrztu udzielał ks. Emanuel Swoboda, wikariusz rzymsko-katolicki w Załoźcach.

5) Zieliński Wincenty a Paulo, "urodzony 1800 roku, wyświęcony na kapłana 1823 r. Był proboszczem w Bolechowie 1834 r., przybył na proboszcza do Załoziec 1849 r. Człowiek spokojny, zgodliwy, dbający o ozdobę kościoła, gdy z własnéj kieszeni kazał kościół pomalować. Prochu wprawdzie nie wynalazł, ale chodził zawsze prawą drogą. Nareszcie rozchorowawszy się, położył się na łoże śmiertelne. Ks. Arcybiskup Wierzchlejski podczas wizyty kanonicznéj w Czerwcu 1861 pocieszał go, z któréj atoli słabości już nie wyszedł, gdy dnia 2 Lipca 1864 roku przeniósł się do wieczności."

Podpis księdza Wincentego Zielińskiego
na dokumencie z 1853 roku.


Załoźce 1853
(kliknij żeby obejrzeć)


Z załozieckich ksiąg kościelnych:
13 kwietnia 1852 ksiądz proboszcz Wincenty Zieliński był ojcem chrzestnym przy chrzcie Ignacji Karoliny Żukowskiej, córki trościanieckiego ekonoma Michała Żukowskiego i Franciszki z domu Błazowskiej. Matką chrzestną dziewczynki była siostra Rozalia Zielińska, przełożona instytutu Sióstr Miłosierdzia w Załoźcach. Chrztu udzielał ks. Andrzej Zieliński, wikariusz rzymsko-katolicki w Załoźcach.

Za czasów księdza Zielińskiego, 8 lipca 1857 były wystawione na licytację budynki należące do rzymsko-katolickiej wikarii w Załoźcach. Nie znamy powodów - być może za jakieś długi parafii?

(Gazeta Lwowska z 4 lipca 1857, Nr 150)


6) Pielecki Wenanty, "urodzony 1823 roku, wyświęcony na kapłana 1847 r., był proboszczem w Milatynie. Dnia 24 Października 1864 r. został proboszczem w Załoźcach. Gorliwie pełni obowiązki parafijalne, szeroko słynie z uprzejméj gościnności. Wskutek zasług swoich Konsystorz nadał mu odznakę kanoniczną. Niezmiernie uczynny, on jeden ze wszystkich księży załozieckich dostarczył mi wiele wiadomości do napisania téj monografiji, za co téż składam mu niniejszém wielkie "Bóg zapłać!"."

Podpis księdza Wenantego Pieleckiego
na dokumencie z 1865 roku.


Załoźce 1865
(kliknij żeby obejrzeć)


Ksiądz Wenanty Pielecki był społecznikiem. Angażował się w budowę szkół ludowych (i pełnił funkcję inspektora szkolnego). Z własnych pieniędzy co roku wypłacał dodatek do pensji nauczyciela w Załoźcach Starych - 10 złotych reńskich. Jak napisaliśmy wyżej, to właśnie za jego czasów rozpoczęła się budowa polskich kaplic w wioskach Trościaniec Wielki i Milno. Podobnie jak ks. Drozdowski z Olejowa, ks. Pielecki należał do miejscowych krzewicieli oświaty wśród ludu. Warto o tym pamiętać. Był także wielkim patriotą i aktywnie uczestniczył w różnych narodowych obchodach, wygłaszał tam mowy. Zmarł w Załoźcach na początku 1892 roku, w 69 roku życia. Nie znamy dokładniej daty. Natrafiliśmy jedynie na krótką wzmiankę we "Wiadomościach diecezjalnych" ("Gazeta Lwowska" z 27 stycznia 1892, Nr 20) o śmierci proboszcza Załoziec ks. Wenantego Pieleckiego (bez daty) i zamianowaniu przez kurię administratorem w Załoźcach miejscowego wikariusza, ks. Leonarda Moczarowskiego.

7) Krechowiecki Antoni, herbu Sas. Doktor teologii. Urodzony w 1838 roku w Kijowie, święcenia kapłańskie 1861 w Żytomierzu. Ze względu na swoje zdolności, w młodym wieku, tuż po wyświęceniu został mianowany profesorem seminarium w Żytomierzu. Po 1863 roku wyjechał za granicę. Doktoryzował się w Rzymie i pełnił tam funkcję wicerektora kolegium polskiego.

W roku 1868 przybył do Galicyi i tu najprzód na stanowisko kooperatora w Stanisławowie, a potem jako redaktor katolickiego organu Unia we Lwowie, dał się chlubnie poznać jako niezmiernie gorliwy a przytem gruntownie wykształcony kapłan. Jako kaznodzieja, obdarzony rzeczywiście niezwykłym darem wymowy, zjednywał sobie coraz większy rozgłos. Ś. p Arcybiskup Wierzchleyski, ceniąc niepospolite zdolności młodego kapłana, powołał go na stanowisko kaznodziei archikatedralnego, na którem to stanowisku ś. p. Antoni, porywając tłumy swą iście skargowską wymową, położył niespożyte zasługi. (...)
Gdy obejmował probostwo w Załoźcach już był chory. Ciężką, długoletnią pracą umysłową zwątlony organizm stracił siłę oporu; ostatnie lata były ciągłą męczarnią, ustawiczna walką, ze śmiercią. (Gazeta Lwowska. Rok 88. Nr. 102. Piątek, 6 Maja 1898)

Człowiek zakrojony na większą miarę, o bardzo wysokim talencie krasomówczym. Gdy mówił, słuchało go się bez oddechu, tak płynęła jego wymowa, jako rosa, gładko, spokojnie, a porywająco i dźwiękiem głosu i obrazowością stylu i głębokością myśli. Wydał wiele dzieł kaznodziejskich, zakrojonych raczej na bogate i długie rozprawy konferencyjne, niż kazania. Stanowią one bardzo bogaty materjał dla kaznodziei, zwłaszcza w Marjologji jego 2-tomowe dzieło: "Niepokalana Bogurodzica Marja w świetle Ewangelji i Ojców Kościoła". Nadto kazania pasyjne. (Ks. Henryk Haduch T. J.: Zasady wymowy ogólnej i kościelnej dla użytku duchowieństwa. Wydawnictwo Księży Jezuitów. Kraków 1927.)

Jak wspomniano w przytoczonych źródłach, ksiądz Antoni Krechowiecki w swoich czasach zasłynął jako świetny kaznodzieja. Powierzano mu mowy żałobne na pogrzebach wielkich postaci. Był także bratem pisarza i redaktora "Gazety Lwowskiej", Adama Krechowieckiego. Sam również napisał kilka książek i artykuły do prasy katolickiej. W Załoźcach osiadł pod koniec życia, gdy był już poważnie schorowany. Został mianowany proboszczem załozieckim w czerwcu 1892 i pełnił tą funkcję w latach 1892-1898. I tu też umarł 5 maja 1898. Pochowano go w pięknym miejscu które sam sobie wybrał, pod topolami. Opublikowaliśmy o nim osobny artykuł, tu jest link

Podpis księdza Antoniego Krechowieckiego
na dokumencie z 1893 roku.


Załoźce 1893
(kliknij żeby obejrzeć)


ksiądz Antoni Krechowiecki Załoźce
Ksiądz proboszcz Antoni Krechowiecki
Fotografia z kroniki szkoły w Załoźcach
(kliknij żeby obejrzeć)


8) Jarosz Zygmunt. Urodzony w roku 1855, przyjął święcenia kapłańskie w roku 1880.

Z artykułu prasowego (Wiadomości Kościelne w "Gazecie Lwowskiej" Nr 110 z 15 maja 1898) można się dowiedzieć, że konkurs na to stanowisko został rozpisany do końca czerwca 1898, a tymczasowym administratorem kuria zamianowała ks. Józefa Czarkowskiego. Jednak w księgach kościelnych pierwsza wzmianka o księdzu Zygmuncie Jaroszu jako proboszczu pojawia się dopiero w 1900 roku.




WIKARIUSZE / KOOPERATORZY:



1816-1818 Raffacz Jan. W roku 1845 był już dziekanem dunajowskim.

1821-1825 Błęczyński Michał

Podpis księdza Michała Błęczyńskiego
na dokumencie z 1825 roku.


Załoźce 1825
(kliknij żeby obejrzeć)


1823-1824 Orłowski Tomasz

1825-1827 Szałasowicz Jan

1827-1832 Ignatowicz Ignacy Urodzony w roku 1798, święcenia kapłańskie 1825.

1832-1838 Swoboda Emanuel

1838 Makowski(?) Wawrzyniec

1838-1839 Kaczorowski Antoni

1839-1841 Waniek Ludwik

1839-1847 Iskrzyński Aleksander

1843 1843 Moechel Franciszek

1847-1849 Busch Walerian. W roku 1866 był już dziekanem w Zabłotowie.

1849-1850 Żurawski Jan

1850-1852 Zieliński Andrzej

1852 Woytowicz Jan

Z załozieckich ksiąg kościelnych:
2 marca 1852 ksiądz Jan Woytowicz, wikariusz rzymskokatolicki w Załoźcach, był ojcem chrzestnym przy chrzcie Aleksandra Kazimierza Kamińskiego, syna trościanieckiego prywatnego oficjalisty Edwarda Kamińskiego i Karoliny z domu Pisar. Matką chrzestną chłopca była Eleonora Stawska, panna. Chrztu udzielał ks. Andrzej Zieliński, drugi wikariusz rzymsko-katolicki z Załoziec.

1852-1857 Tarczyński Feliks

1853-1859 Krótki Eugeniusz, z zakonu Kapucynów

1857-1861 Jaworski Michał

1859-1864 Czerwiński Józef

1862-1867 Flisowski Sebastian, z zakonu Dominikanów

1864-1865 Lubomęski Zenon herbu Pomian, ur. 1838, święcenia kapłańskie 1863. Przed rokiem 1889 był już kanonikiem we Lwowie. W roku 1889 zamianowano go proboszczem w Bełzie. W roku 1904 był dziekanem miasta Lwowa i kanonikiem katedralnym, proboszczem kościoła metropolitalnego, asesorem diecezjalnego sądu matrymonialnego.

Ksiądz Lubomęski pozostawił po sobie bardzo dobre wspomnienie w Bełzie, utrwalone w "Historji Zgromadzenia Sióstr Felicjanek". Choć poniższy fragment dotyczy późniejszego okresu jego życia, to jednak nie wzięło się to znikąd. Jego styl pracy, umiejętności, stosunek do ludzi - kształtowały się przez cały okres jego pracy kapłańskiej. Także, gdy jako młody ksiądz pełnił posługę duszpasterską wśród naszych przodków z Trościańca Wielkiego i innych miejscowości należących do parafii załozieckiej.

(Historja Zgromadzenia SS. Felicjanek na podstawie rękopisów. Część II. Kraków 1929. Nakładem Zgromadzenia SS. Felicjanek. Odbito w Drukarni Polskiej w Krakowie).

"Od 6-tej rano przesiadywał w konfesjonale; we wszystkich pracach kapłańskich brał czynny udział, nie dając się wyręczyć młodym kapłanom.
Zaprowadził w kościele parafjalnym przepiękne katechizacje, które sam miewał każdej niedzieli po południu z ambony. Mówił tak przystępnie i jasno, a przytem tak mądrze i interesująco, że każdy, zarówno prostaczek, jak i wykształcony, czerpał z nich dla siebie pokarm duchowny i słuchał ich z prawdziwą przyjemnością."
(...)
"Tymczasem okazało się, że miejscowi księża nie mogą podołać katechizacji w bardzo rozległej parafji. Korzystali z tego księża ruscy, którzy niemal w każdej wiosce mieli swoje cerkwie, i ludek miejscowy, nie dość oświecony, na swój obrządek przeciągali. Ks. proboszcz chciał zapobiec takim wypadkom i, nie poprzestając na lekcjach religji udzielanych w szkołach wiejskich przez księży wikarych, poruczył również Siostrom pracę misyjną. Każdej niedzieli po sumie zajeżdżało kilka wozów przed szkołę i misjonarki nasze, każda z socjuszką zakonną lub świecką, wyjeżdżały do przeznaczonych wiosek, i tam w kościółku, jeśli się na miejscu znajdował, w szkole lub większej chacie, uczyły katechizmu, na który zbierali się licznie nietylko dzieci i młodzież, ale i starsi obojej płci."

Po sześciu latach proboszczowania w Bełzie został powołany do Lwowa na katedrę uniwersytecką.

1867 Suski Adam

1867-1877 Budzyński Ludwik, ur. ok. 1832, był wikariuszem w Płoskirowie, a następnie duszpasterzem w parafii Dunajowce w diecezji kamienieckiej (zabór rosyjski). Po powstaniu styczniowym w roku 1864 przybył do Galicji i osiadł w Załoźcach. Przywiózł ze sobą obraz Matki Boskiej z kaplicy w Dunajowcach, który własnoręcznie odrestaurował i umieścił w ołtarzu bocznym załozieckiego kościoła. Zmarł w grudniu 1877 w Załoźcach, w 45 roku życia. Pochowano go na cmentarzu załozieckim.

O księdzu Ludwiku Budzyńskim opublikowaliśmy osobny artykuł tu jest link.

1873-1874 Łukasik Andrzej. We wrześniu 1874 przeniesiony z Załoziec na stanowisko pierwszego kooperatora w Kamionce Strumiłowej.

1877-1878 Adamczyk Stanisław, ur. 1848, święcenia kapłańskie 1876. W roku 1904 był proboszczem w Tłustem (dekanat jazłowiecki).

1878-1881 Kuźniarski Michał, w listopadzie 1881 przeniesiony z Załoziec do Chorostkowa.

1881-1883 Jaworek Kazimierz, w listopadzie 1881 przeniesiony z Trembowli do Załoziec.

1882-1883 Krogulski August

1883 Gliński Mikołaj.

1883 Stecz Jan Karol, ur. 1860, święcenia kapłańskie 1882. W roku 1904 był proboszczem w Wiesenbergu (dekanat żółkiewski). W schematyzmach Archidiecezji Lwowskiej na rok 1926, 1936 i 1939 jest wymieniony jako emerytowany proboszcz z Wiesenbergu i kapelan Sióstr Miłosierdzia w Kulczycach ad Budzanów.

1884-1885 Sylwester Antoni, ur. 1855, święcenia kapłańskie 1880. W roku 1904 był proboszczem w Rodatyczu (dekanat gródecki). W roku 1924 był emerytowanym kapłanem rezydentem i kapelanem u Sióstr Niepokalanek w Jazłowcu. W schematyzmach Archidiecezji Lwowskiej na lata 1926 i 1936 jest wymieniony jako emerytowany proboszcz z Rodatycza, mieszkający w Kołomyi.

1884-1886 Kordecki Michał, ur. 1852, święcenia kapłańskie 1882. W schematyzmach na lata 1905 i 1926 był proboszczem w Tarnorudzie (dekanat tarnopolski).

1885-1889 Strzeszkowski Piotr, ur. 1862, święcenia kapłańskie 1885. W latach 1891-1904 był proboszczem w Olejowie. W schematyzmach archidiecezji lwowskiej na lata 1905 i 1925 był radcą honorowym Kurii, proboszczem w Gołogórach i dziekanem złoczowskim.

1886-1887 Płochocki Michał, ur. ok. 1856. W roku 1902 był proboszczem w Zubrzy (dekanat bełzki) i tam zmarł w 46 roku życia (Gazeta Lwowska. Rok 92. Nr 114. Środa, 21. Maja 1902).

1887-1890 Trembecki Karol, ur. 1858, święcenia kapłańskie 1882. W roku 1904 był ekspozytem w Machlińcu (dekanat stryjski).

1889-1890 Jemioła Józef

1890-1891 Surmacz Paweł, ur. 1865, święcenia kapłańskie 1890. W roku 1894 był wikariuszem w Tłustem. W sierpniu 1894 przeniesiony z Tłustego do Lubaczowa. W roku 1904 był wikariuszem w Peczeniżynie (dekanat brzeżański) i pracował jako ekspozyt w Zabojkach. W sierpniu 1904 przeniesiony na placówkę duszpasterską do Kozłowa ad Zabojki. W roku 1924 był wikariuszem ekspozytem, a od roku 1925 proboszczem w miejscowości Meducha (dekanat Kąkolniki).

1891-1892 Iwańczyszak Adrzej, ur. 1866, święcenia kapłańskie 1890. W roku 1904 był proboszczem w Warężu (dekanat Bełz). W roku 1924 był proboszczem w Łoszniowie (dekanat trembowelski).

1891-1892 Moczarowski Leonard, ur. 1864, święcenia kapłańskie 1888. W roku 1904 był proboszczem w Chomiakówce i dziekanem czortkowskim. Pełnił także funcję inspektora szkolnego w okręgu czortkowskim. W roku 1924 był kurialnym radcą konsystorskim, dziekanem gródeckim i proboszczem w Gródku Jagiellońskim.

Podpis księdza Leonarda Moczarowskiego
na dokumencie z 1892 roku.


Załoźce 1892
(kliknij żeby obejrzeć)


1892-1893 Czerniatowicz Karol, ur. 1868, święcenia kapłańskie 1892. W roku 1894 był wikariuszem w Zaleszczykach. W sierpniu 1894 przeniesiony z Zaleszczyk do Płazowa. W roku 1904 był wikariuszem w Skale (dekanat jazłowiecki) i ekspozytem w Łosiaczu. W sierpniu 1904 przeniesiony na placówkę duszpasterską w Cieszanowie ad Łosiacz. W latach 1924 i 1925 przebywał poza diecezją (w Krakowie). Był katechetą w seminarium i mieszkał w klasztorze Paulinów. W schematyzmach Archidiecezji Lwowskiej na lata 1936 i 1939 jest wymieniony jako emerytowany katecheta szkół ludowych, mieszkający w Kołomyi.

1892-1894 Środoń Jan, ur. 1864, święcenia kapłańskie 1891. W sierpniu 1894 przeniesiony z Załoziec do Skały. W roku 1904 był proboszczem w Czernielowie Mazowieckim (dekanat Tarnopol). W roku 1924 był proboszczem w Jeziernie. W schematyzmach Archidiecezji Lwowskiej na lata 1926, 1936 i 1939 jest wymieniony jako emerytowany proboszcz z Jezierny, mieszkający we Lwowie. W ostatnim schematyzmie podano adres domowy - ul. Zbarazka 9.

1893-1894 Pelc Józef, wikariusz w Załoźcach i ekspozyt w Trościańcu Wielkim, ur. 1858, święcenia kapłańskie 1884. W roku 1904 był wikariuszem ekspozytem w Peczeniżynie (dekanat kołomyjski). W roku 1925 był proboszczem w Peczeniżynie.

Podpis księdza Józefa Pelca
na dokumencie z 1894 roku.


Załoźce 1894
(kliknij żeby obejrzeć)


1894-1895 Bladowski Edward, ur. 1860, święcenia kapłańskie 1886. Przed rokiem 1894 był wikariuszem w Tartakowie, w sierpniu 1894 przeniesiony do Załoziec. W kwietniu 1895 przeniesiony z Załoziec do Brzeżan. W roku 1904 był już proboszczem w Horodence. Jako proboszcz w Horodence i tamtejszy dziekan zmarł 29 października 1925 roku.

1894-1898 Stasiński Stanisław ur. 1866, święcenia kapłańskie 1893. W maju 1898 przeniesiony z Załoziec do Łopatyna. w roku 1904 był proboszczem w Bursztynie (dekanat kąkolnicki). W roku 1925 był proboszczem w Bolechowie (dekanat Dolina). Od 1935 roku był administratorem parafii w Uhrynowie (dekanat bełzki). W roku 1938 był proboszczem w Uhrynowie.

1895-1896 Ruciński Jan, wikariusz w Załoźcach i ekspozyt w Trościańcu Wielkim, ur. 1866, święcenia kapłańskie 1891, przed rokiem 1895 wikariusz w Budzanowie, w kwietniu 1895 przeniesiony na ekspozyturę do Trościańca, w lutym 1896 przeniesiony do Łopatyna, w roku 1904 był proboszczem w Potyliczu w dekanacie żółkiewskim

Podpis księdza Jana Rucińskiego
na dokumencie z 1895 roku.


Załoźce 1895
(kliknij żeby obejrzeć)


1895-1896 Zawisza Józef, ur. 1863, przyjął święcenia kapłańskie 1892. Przed rokiem 1895 był wikariuszem w Sasowie, w sierpniu 1895 przeniesiony do Załoziec. W sierpniu 1896 przeniesiony z Załoziec do Brzozdowiec. Przed rokiem 1902 był administratorem w Krzywczu. W lutym 1902 przeniesiony do Milna. Od sierpnia 1902 proboszcz w Podhorcach.

1896-1900 Kulczycki Mikołaj, wikariusz w Załoźcach i ekspozyt w Trościańcu Wielkim, ur. 1863, święcenia kapłańskie 1892, przed rokiem 1896 wikariusz w Łopatynie, w lutym 1896 przeniesiony na ekspozyturę do Trościańca, w maju 1900 przeniesiony jako ekspozyt do Uścieczka ad Czerwonogród, w roku 1904 był wikariuszem w parafii św. Marcina we Lwowie.

1896-1897 Stecz Jan Karol - drugi raz w Załoźcach. Ur. 1860, święcenia kapłańskie 1882. W sierpniu 1896 przeniesiony z wikariatu w Stanisławowie na stanowisko wikariusza w Załoźcach. W maju 1897 przeniesiony z Załoziec do Przemyślan. W roku 1904 był już proboszczem w Wiesenbergu (dekanat żółkiewski). W schematyzmach Archidiecezji Lwowskiej na rok 1926, 1936 i 1939 jest wymieniony jako emerytowany proboszcz z Wiesenbergu i kapelan Sióstr Miłosierdzia w Kulczycach ad Budzanów.

1897-1902 Zajączkowski Tytus wikariusz w Załoźcach i ekspozyt w Milnie, ur. 1872, święcenia kapłańskie 1895. Po wyświęceniu był kooperatorem w Przemyślanach, w sierpniu 1897 przeniesiony z Przemyślan do Załoziec. W kwietniu 1902 przeniesiony jako ekspozyt do Żabiniec. W roku 1904 był wikariuszem w Bełzie

1898 Kwieciński, imię NN.

1898-1900 Czarkowski Józef, ur. 1864, święcenia kapłańskie 1889. Po śmierci ks. proboszcza Antoniego Krechowieckiego w maju 1898 mianowany przez kurię administratorem w Załoźcach. W roku 1904 był proboszczem w Bucniowie (dekanat Trembowla). W roku 1925 był proboszczem w Litiatynie (dekanat buczacki).

1900 Polniaszek Jakub, ur 1871, święcenia kapłańskie 1900. Jako nowowyświęcony kapłan otrzymał posadę kooperatora w Załoźcach. W roku 1904 był już wikariuszem w Olesku, w lutym 1905 przeniesiony z Oleska do Janowa




KAPELANI SIÓSTR MIŁOSIERDZIA:



1868-1870 Smoleński Maciej Stanisław Kostka

Ksiądz Smoleński w 1868 r. w Załoźcach napisał książkę "Cztery kościoły w Ziemi Dobrzyńskiej", opublikowaną w r. 1869 nakładem autora we Lwowie, w drukarni Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Czysty dochód z tej pracy przeznaczył na odnowienie kaplicy Opatrzności w Oborach. Prawdopodobnie to on pisał pod pseudonimem "M. S. wikariusz z Załoziec" ciekawe relacje do pisma katolickiego "Zwiastun Górnoszlązki", które publikowaliśmy na naszej stronie. .

1872-1875 Lubowicki Tomasz

1882-1917 Stanisław Matraś, ur. 1838 w Biłgoraju, święcenia kapłańskie 1860. Był wikariuszem w Krzeszowie nad Sanem. Brał aktywny udział w ruchu podziemnym i przygotowaniu powstania styczniowego. W lutym 1863 aresztowany przez Moskali i zesłany na Sybir, gdzie stracił zdrowie. W roku 1881 uwolniony z zesłania udał się do Galicji i od 1882 osiadł w Załoźcach jako kapelan Sióstr Miłosierdzia. Pod pseudonimem opublikował kilka książek ze swoich wspomnień z czasów przed powstaniem i syberyjskiego zesłania. Zmarł w Załoźcach 11 lutego 1917 r.

ksiądz Stanisław Matraś
ksiądz kapelan Stanisław Matraś


O księdzu Stanisławie Matrasiu opublikowaliśmy na naszej stronie osobny artykuł, tu jest link





DODATEK - ZAŁOZIECKA SŁUŻBA KOŚCIELNA:



organiści (łac. "organarius")

1824-1831 Matuszewski Tomasz / Maduszewski Tomasz
1847 Michalewski Błażej
1873-1888 Stefanicki Jan

zakrystianie (łac. "sacristianus")

1821-1824 Wojciechowski Wincenty (oryg. "Woyciechowski")

kościelni (łac. "aeditius Ecc. r. l."):

1879-1882 Wojciechowski Ignacy
1886-1893 Wojciechowski Jan





WYKORZYSTANE ŹRÓDŁA:



- kopie stron ze starych ksiąg kościelnych parafii rzymskokatolickiej Załoźce z lat 1816-1900

- Załoźce. Skreślił Ks. Sadok Barącz. W Poznaniu. Czcionkami i w komisie W. Simona, 1889

- Schematismus Universi Cleri rit. lat. Archidioecesis Leopoliensis 1830. Rękopis.

- Catalogus universi venerabilis cleri saecularis et regularis Archidioecesis Leopoliensis rit. lat. pro Anno Domini MCMV. Exhibetur status Archidioecesis ad diem 1. Januarii 1905, quo schematismus typo mandatus extitit. Leopoli. Impressum in typographia catholica Josephi Chęciński. 1905.

- Schematyzm Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej z Mapą Diecezji i dodatkiem Spisu Polskich Parafji i Polskiego Duchowieństwa w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Opracował Zygmunt Adam Czernicki. Wydanie pierwsze (Stan z 1 stycznia 1925 r.). Kraków. Wydaniem i Nakładem Polskiego Instytutu Wydawniczego Z. A. Czernickiego Kraków.

- Schematismus Archidioecesis Leopoliensis ritus latini. MCMXXVI. Leopoli. Sumptibus Curiae Metropolitanae Ritus Latini 1926.

- Schematismus Archidioecesis Leopoliensis ritus latini. MCMXXXVI. Leopoli. Sumptibus Curiae Metropolitanae Ritus Latini 1936.

- Schematismus Archidioecesis Leopoliensis ritus latini. MCMXXXIX. Leopoli. Sumptibus Curiae Metropolitanae Ritus Latini 1939.

- Historja Zgromadzenia SS. Felicjanek na podstawie rękopisów. Część II. Kraków 1929. Nakładem Zgromadzenia SS. Felicjanek. Odbito w Drukarni Polskiej w Krakowie

- Gazeta Lwowska, numery czasopisma z różnych lat (i tam najczęściej rubryka: Wiadomości Kościelne).




Zasięg terytorialny parafii rzymskokatolickich Olejów i Załoźce. Kolor ciemnozielony - granice parafii Olejów od 1850 roku. Jasnozielono zaznaczono Perepelniki, które włączono do parafii olejowskiej dopiero w 1924 roku. Kolor różowy - granice parafii Załoźce w II połowie XIX wieku. W XX wieku jej obszar znacznie się zmniejszył - niektóre miejscowości odeszły do nowoutworzonych parafii Trościaniec Wielki, Milno, Obarzańce, Berezowica Mała. Zaznaczyliśmy te ubytki czerwonymi liniami.


zasięg parafii rzyskokatolickich Olejów i Załoźce
(kliknij żeby powiększyć)



 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Komentarze
Brak komentarzy.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl


Copyright © Kazimierz Dajczak & Remigiusz Paduch; 2007-2019